Speciale Aanbieding 01 vervolg
Geplaatst op maandag 15 maart 2010 | 10 Reacties

Het Metrostation 02 (slot)
(deel 1 vind je hier)
Hij pakt zijn tas en graaft naar een etui. Daarin zit een naald met wat draad en een klein flesje jodium. Uit zijn andere tas haalt hij wat verband. "Kom Marion, ik ga nu eerst die wond van je verzorgen." Marion neemt zijn handelingen rustig in haar op, ze is ver in gedachten verzonken. Ze is zo blij dat ze in deze metro kon stappen en weg kon rijden van deze nacht. Ze is nog ver in gedachten verzonken als de metro alweer stopt bij het volgende station. Met een schok komt hij tot stil stand, en zowel Marion als Gijs hopen dat er niemand hun coupe binnen stapt. Ze hebben geen behoefte aan mensen die gaan vragen wat er is gebeurd. Ze willen op dit moment niets uitleggen, gelukkig is het nog vroeg en is de kans vrij klein. De deuren sluiten alweer en de metro zet de vaart er weer in. Gijs is snel te werk gegaan, hechten is niet meer dan met een paar steekjes de huid aan elkaar vast maken. Zodat er een mooie wond ontstaat, en het bloeden gestopt wordt. En dat laatste is iets waar ze beide wel zonder kunnen op dit moment. "Zo Marion, het is gebeurd, het is dicht de hechtingen zitten erin, de wond is afgedekt meer kan ik niet voor je doen." "Dank je wel Gijs, dat je dit voor me hebt gedaan, ik neem aan dat je nu je eigen weg zal vervolgen." "Al weet ik nog niet hoe ik je ooit zal kunnen bedanken, voor het gene wat je nu allemaal voor me gedaan hebt." "Nee, Marion, je hoeft mij niet te bedanken, ik heb gewoon mijn plicht gedaan."
"Marion, het volgende perron is waar ik er uit ga, daar kan ik de trein pakken terug naar mijn geboorte dorp." "Jouw kaartje heb ik ook tot dit station gekocht, ik wist zo snel niet wat ik anders moest invoeren." Gijs is in gedachten al bijna thuis, nog één halte en dan de trein terug naar waar hij vandaan kwam. Deze stad is hem zo slecht bevallen, vooral het werk was niet wat hij verwacht had. Bij een privé kliniek had hij gedacht aan rijke mensen die zijn hulp nodig hadden. Niet aan psychiatrische patiënten die niet eens wisten waar ze waren, die helemaal geen zorg nodig hadden. Nou ja wel zorg, maar niet het soort zorg dat hier gegeven werd. Die hadden een heel ander soort kliniek nodig. En toen hij van de week op onderzoek was uit gegaan, en een paar experimenten ontdekt had. Zoals het testen van niet goed gekeurde medicijnen, operaties uitvoeren die niet nodig zijn. Dat laatste had hem doen besluiten verder op onderzoek te gaan. Hij was gelukkig erg handig met computers, en zo had hij weten in te breken. De gegevens die hij gevonden had die had hij nu bij zich, ver onder in zijn tas verstopt. Ze handelen in organen, hij had echt alles ontdekt. Hij zou alles aan de grote klok hangen, als hij zelf veilig was. Als uit zou komen dat hij het wist, dan zouden zijn organen wellicht nog gebruiken. De ontslagbrief was snel geschreven, het leek hem zijn enige uitweg. Hij zou ze te pakken gaan nemen, want de patiënten waren mensen die recht hadden op hun leven, hoe chaotisch ze ook waren.
© Aline
Ondertussen stopte er een ambulance bij de erotisch club, vanwaar Marion eerder die nacht had weten te ontsnappen. Kevin één van de ambulance broeders wilde uitstappen, maar zijn portier werd door een agent dicht geduwd. "Het is nog niet veilig voor jullie." Kevin keek de agent aan en vroeg wat er gebeurd was. "We hadden een feestje hier in de club, één van mijn maten gaat binnenkort trouwen." "Ik weet niet precies wat er gebeurd is, er was wat ruzie tussen mijn maat en één van de danseressen." "Op het moment dat zij naar buiten ging was er opeens tumult en werd er op ons geschoten." "Een paar collega’s van mij liggen verderop en hebben hulp nodig." "Eerst dacht ik dat zij het was, maar gezien de schoten van meerdere kanten kwamen, hoop ik niet dat zij ook geraakt is." "We zijn in een gang oorlog verzeild ben ik bang, gewoon op het verkeerde moment op de verkeerde plaats." "Zodra het veilig is zal ik het jullie laten weten, ik wacht nog op wat collega’s." Kevin bedankte de agent en wist dat hij niets anders kon doen dan wachten. Hij moest alle informatie nog verwerken. Het liefst zou hij zo snel mogelijk eerste hulp willen verlenen en de slachtoffers hier weg halen.
Hij was nog bezig met de agent die in hun ambulance lag, toen de agent weer bij hem stond. We hebben waarschijnlijk nog een slachtoffer, er gaat een bloedspoor van hier de straat in, richting het oude Metro station. Kevin keek naar zijn collega, greep een tas uit de auto, tikte een andere collega aan, of deze mee kon gaan met de ambulance. Zelf ging hij met de agent op onderzoek uit. Ze volgden het bloedspoor en kwamen inderdaad bij het Metro station uit. De deur ging open en ze zagen gelijk de plas bloed. "Als dit de danseres is, dan is ze echt flink geraakt," zei Kevin tegen de agent. "En aan de hoeveelheid bloed te zien, lijkt het erop dat ze hier op deze plaats een tijdje gebleven is." Al snel vonden ze het bloedspoor dat naar het lege metro perron liep. "Ziet er naar uit dat ze met de metro vertrokken is, ik waarschuw mijn collega’s." En de agent maakte contact met de centrale om te vertellen dat de danseres gewond de metro was ingelopen. Kevin en de agent keken elkaar aan, ze wisten beide dat ze hier verder niets meer te zoeken hadden. Het was aan de andere politie agenten om haar op te sporen.
© Aline
Geschreven voor Speciale Aanbieding, ook mee doen lees de spelregels
Meer verhalen lezen met deze opdracht, kijk dan hier bij de verhalen
Reacties
10 Reacties to “Speciale Aanbieding 01 vervolg”
Geef een reactie
Warning: Undefined variable $user_ID in /home/deb50878n3/domains/alineblogt.nl/public_html/wp-content/themes/elements-of-seo_1.4/comments.php on line 79
Je moet ingelogd zijn om reacties te geven.
Roepnaam:




maart 15th, 2010 @ 16:43
Goh had deel 1 nog geeneens gelezen volgens mij,dus ze nu ff allebei gelezen vind het net een spannend boek.
maart 15th, 2010 @ 16:46
@ Jenke oeps dan heb je wel erg veel te lezen gehad… dank je wel, wil zelf ooit wel iets van een boek gaan schrijven… en dit is mijn grootste verhaal ooit geschreven… dus dat is wel een compliment…
maart 15th, 2010 @ 17:29
Nou zeg Aline, het is nog een heel verhaal geworden! Je hebt er zelfs een spannende thriller van gemaakt.
Als je dan toch een boek wilt gaan schrijven, is dit een goede basis om uit te werken. Dit smaakt naar meer!
maart 15th, 2010 @ 17:33
@ Lydia maar ik wil een spannend kinderboek of zo gaan schrijven…
maart 15th, 2010 @ 18:39
ben eigenlijk wel benieuwd of gijs het gaat redden, maar ik heb begrepen dat je het zo mooi genoeg vindt.
maart 15th, 2010 @ 19:05
@ Gijs zorgt dat het ze eindelijk aangepakt gaan worden… en ja zo is het wel genoeg toch…
maart 15th, 2010 @ 20:02
Erg mooi zowel deel 1 al twee 2!!!
Ga zo door meid!
Liefs
maart 15th, 2010 @ 22:19
@ Caroline, voor dit verhaal vond ik het wel genoeg…
maart 17th, 2010 @ 15:33
Haha ik ben het niet met je eens, het is nog lang niet genoeg ;-)
Ben het wel met de anderen eens, het smaakt naar meer…..
Kom op, leg die vingers niet stil neer en dit verhaal niet als af terzijde….
Schrijfffff girl, schrijf!
maart 17th, 2010 @ 17:21
@ Melody ik ben het wel met mijzelf eens…